Jak media przedstawiają pomoc społeczną? Publikacja o medialnym wizerunku sektora

Czy media rzeczywiście przedstawiają pomoc społeczną przede wszystkim krytycznie? Jak instytucje publiczne i niepubliczne radzą sobie z komunikacją z mediami?

Na te pytania odpowiada monografia dr Michała Szyszki pt. „Obraz pomocy społecznej w dyskursie medialnym, praktykach komunikacyjnych instytucji i przekonaniach jej przedstawicieli”, wydana przez Wydawnictwo Naukowe PWN.

Publikacja stanowi kompleksowe opracowanie problematyki medialnego wizerunku pomocy społecznej w Polsce. Łączy analizę przekazów medialnych z badaniem praktyk komunikacyjnych instytucji pomocowych oraz opinii ich pracowników na temat społecznego i medialnego postrzegania ich działalności.

Wyniki badań wskazują, że obraz pomocy społecznej w mediach jest bardziej złożony, niż wynikałoby to z przekonań samych pracowników sektora. Choć przekaz medialny bywa schematyczny, spolaryzowany i silnie uzależniony od kontekstu, w przeważającej mierze pozostaje neutralny. W materiałach medialnych dostrzegane są również znaczenie usług pomocowych oraz rola pracowników socjalnych.

Analiza objęła 951 materiałów dotyczących pomocy społecznej, opublikowanych w latach 2019–2022 w sześciu ogólnopolskich mediach. Zastosowano ilościową analizę zawartości oraz jakościową analizę ramowania, co pozwoliło zidentyfikować dominujące sposoby przedstawiania sektora, powtarzające się schematy interpretacyjne i konteksty medialnej reprezentacji pomocy społecznej.

Monografia zestawia trzy perspektywy: medialny obraz pomocy społecznej, praktyki komunikacyjne instytucji wykorzystujących narzędzia public relations i media relations oraz przekonania pracowników dotyczące własnego wizerunku.

Autor podejmuje również zagadnienia mediatyzacji i tabloidyzacji polityki społecznej, a także analizuje utrwalone stereotypy obecne w przekazach medialnych.

Wśród omawianych zagadnień znalazły się m.in. stosowanie określenia „opieka społeczna” zamiast „pomoc społeczna”, przedstawianie pracy socjalnej przede wszystkim jako działalności administracyjno-biurowej oraz sprowadzanie jej do redystrybucji świadczeń i interwencji w sytuacjach kryzysowych.

Publikacja może być przydatna dla pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, kadry zarządzającej, przedstawicieli instytucji polityki społecznej i organizacji pozarządowych, a także osób odpowiedzialnych za komunikację instytucjonalną i współpracę z mediami. Stanowi również źródło wiedzy dla badaczy medioznawstwa, polityki społecznej i komunikacji społecznej.